De dag begon met de vaststelling dat ik sliep tijdens de proclamatie, het moment waarop ik officieel als afgestudeerd beschouwd mag worden. Dit kan daarmee, samen met mijn 18e verjaardag, worden toegevoegd aan de lijst van belangrijke momenten die ik vanuit mijn bed meemaak.
De dag werd verdergezet met de conclusie dat ik dus nog steeds niet WIST hoe het op die proclamatie was geweest.
Maar ja, wat doe je daaraan? Kijken in de brievenbus en een reuzebrief ontdekken met daarin de meest lovende woorden die ik ooit over mezelf verzameld heb zien staan, in de vorm van een thesisverslag. Thesisverslag HOERA.
De twee ingesloten autootjes kwamen van pas, aangezien het in Zweden zo is dat een staking aanhoudt tot de stakingseisen ingewilligd zijn. Maar zelfs mét gummiautootjes deden we er 55 minuten over tot aan de trein mot stan.
Ook de trein zelf deed er 55 minuten over. Samen met blakende zon genoeg om mij vreselijk veel goesting te doen krijgen om te zwemmen.
Zwemmen? In een hoofdstad?. ...waarom niet?
Badplaats gevonden onder Västerbron. Enkel te bereiken via Västerbron.
Oh nee, "Västerbron........... I hate walking on you!" (zingt Laakso)Maar wacht eens even? Wat is er zo slecht aan Västerbron eigenlijk? Okee, de brug is lang. Maar verdorie als Markus niet van zo ver wandelen houdt, dat hij dan de fiets neemt hee... En ja, dat dat niet zo eenvoudig is "at six in the morning" als hij terugkeert van een feest, dát is te begrijpen, maar dat hij dan verdorie niet naar en feest gáát hee seg. Of in elk geval niet zo lang blijft plakken. En já als hij echt wíl dat hij dan in Godsnaam op zijn eigen kant van de brug feest.
Kortom: HIJ MOET NIET ZAGEN HE!
Ik vond het zelfs tóf daar op Västerbron. Uitzicht over zo veel (bomen) en onmogelijk om al diegenen die gedurende een half uur de tegenovergestelde richting uit moeten te ontlopen. Zoals Thomas' nicht Hanna bijvoorbeeld.
(We sprongen er dan ook op)
Maar gezwommen had ik nog altijd niet.
Tot we na een half uur rondwandelen op Långholmen ontdekten dat
1. 'uteliggare' zo genoemd worden omdat ze niet alleen 'ute' de samenleving liggen, en ook weldegelijk BUITEN liggen
in alle opzichten,
2. er ook in een hoofdstad gezwommen kan worden en het water niet alleen een mengeling is van zout en zoet maar
ook van koud en warm.
Västerbron, I like swimming under you!
Maar mijn uislag wist ik nog altijd niet.
In elk geval: tijd om op te drogen tijdens een wandeling op Söder Mälarstrand. Met interessante Stockholmspanorama's.
Ach ja en misschien was mijn onderbroek door mijn rok te zien en misschien had ik een nattebhvlek in mijn t-shirt maar dan was daar de sms van Sophie en ik ben geslaagd met grote onderscheiding en HOERA zeg ik met hop de armen in de lucht en HOERA ook die van Thomas in de lucht en springen en springen en hoppen en zingen en HOERA HOERA x4 en natte vlekken en HOERAHOERA en een 18 op mijn paper voor ivo alstublieft en HOERA HOERA HOERA, en HOERA! En zingen en HOERA en HOERA HOERA en juich juich en dans en spring en .................................psssssssssssssssssssssssst ................................ kijk => .......................... => ............................ is dat daar niet Jens Lekman?!
En HOERA EN HOERA en .............................jaaaaaaaaa dat is'm!!!? O!
*gniffel*gniffel*gniffel*hihi. Jens Lekman op een bank naast ons in een witte t-shirt met blauwe streeptjes *hihi*.
Maar te hard van de kaart om even in gebroken Engels te gaan vragen of hij een foto van Thomas en mij wou maken, verdorie. Kersen kopen bij Slussen dan maar, en hopen dat ik van op Mosebacke een foto kon maken van Jens' rug.
.... maar dat kon ik niet.
MAAR! In Rålambhovsparken zou er een gratis musical doorgaan over Jacques Brel, hoe gek en tof is dát wel niet?
Dus hopp in de tunnelbana terug naar (de andere kant van) Västerbron en gaan zitten op een tribune met een worst. En maar kwaad zijn op al die mensen die te laat toekomen, want wat een pretentie hebben die wel?
Tot we snapten dat wij het waren die anderhalf uur te vroeg waren, okee. Maar een Zweeds openluchttheaterpubliek is ook interessant, en vooral: zeer picknickerig! En in het gezelschap van
1. pastasallade
2. een opklapbare fiets
3. gemiddeld grijs haar
4. een hond
5. 23 échte Zweden ("Thomas kijk, EEN ZWEED!") met blond haar en / of een kinderwagen, al dan niet met een kind
6. een tent
7. flessen wijn en andere drank
8. een worst
9. geld voor een worst - en nog een en nog een en nog een
10. een pizza (Thomas zegt (superluid): "KIJK! Een zwangere vrouw met een pizza!!" (en iedereen keek)
11. een zonnebril
12. een ongelofelijk wuifvermogen - zodat net die éne persoon aan de overkant het zou zien.
13. SNOEPJES! ("Je t'ai apporté des bonbons!" - ik ben er zeker van dat ik de enige was die het mopje had gesnapt..)
Klaar voor de start? - Start!
Vreemd om Franse liedjes te horen in een Zweedse vertaling! (Vreemder nog wanneer de muziek uitvalt.)
Vreemd ook met
1. Toeters en bellen
2. Slechte wijn
3. MathildeMaar goed gedaan en te genieten! Hoera voor Jacques Brel en voor gratis openluchttheatervoorstellingen! En ik maar hopen dat iemand zou zeggen: "Jacques Brel was een Belg. Zijn er Belgen in het publiek? Kom even op het podium!"
Maar nee, niets van dat, ze bleken genoeg te hebben aan musketiers en pluimen.
En HOERA ze speelden al mijn favorieten. Nadeel: na zo'n superconcert ben ik er natuurlijk van overtuigd dat iedereen in heel de stad de voorstelling heeft gezien en blij zal meezingen als ik franse tonen jankend door de straten loop. Dat was helaas niét het geval.
Wel was koning fallafel blij met het bezoek - ook al waren zijn vragen niet echt duidelijk.
"Wil je de kebab IN het brood?" "Ha, is het ook mogelijk om het te krijgen op een bord?" "Nee!"
"Wil je looksaus of pikante saus?" "Looksaus" "ENKEL looksaus?" "Euhm. Hm ja geef me dan maar allebei?"
En hop naar huis en zingen!
-----
Dan efter
met water en zon op Fiskartorpet
Na een half uur lachen ("wat is er wat is er?" "hahaha het is een mail van mijn moe!") waren er vooral veel kindjes waar ik niet mocht mee spelen, veel zon om te zonnen, en veel wind en schaduw van zodra we naar de overkant waren gezwommen.
En daarna was er een halve kilo kersen, drank en barbecuerook die mij deed sterven, veel zeewater in mijn haar, een nieuwe job voor de papa en gelach aan de andere kant van de webcamera - "hahahaha zijt ge nog altijd zat?".