Des te meer ónder de titel..
Het is lang geleden. Intussen is er niet zo veel gebeurd.
De grootste verschillen zijn dat de thesis afgeleverd en Eurosong voorbij is.
Over dat eerste schreef ik al meer dan genoeg.
Als ik over dat tweede nu ook iets schrijf houd ik misschien op met erover te praten.
Alhoewel.
In feite wil ik het niet hebben over Eurosong. Ik wil het enkel en alleen hebben over Laka, mijn favorieten.
Sttt nu moet ge goed luisteren en allemaal zwijgen DIT ZIJN MIJN FAVORIETEN! KIJK mijn favorieten! Dat zijn echt mijn favorieten, allez goed luisteren he. Sttt. Echt, ze zijn supergoed.
Van waar die plotse bezetting? (bezetenheid klonk te sterk)
Ik was al verkocht van de eerste keer dat ik het lied hoorde. En dat ik daar niet alleen in was bewijzen de tien punten die ze van Zweden kregen. Maar waarom? Hoe komt dat toch, hoe kan een artiest van 1.800 beluisteringen op Last.fm op een week tijd groeien naar 29.600? Ik geloof dat er sprake is van een hype. Ik geloof dat broer en zus Laka iets gedaan hebben met het hart van mij en van de Finse, Estse, Zweedse, Kroatische, Britse, ... Last.fmvriendjes die ineens overal hun commentaar achterlaten en die ik zelfs op YouTube al herken bij Lakafilmpjes.
En ik leg een link.
Hello Saferide werd ooit bekend dankzij haar Myspacepagina. De internetbewoner is zich daarvan bewust. Hoe vaker we naar Laka luisteren hoe bekender ze worden. Hoe meer luisteraars hoe meer leden zich ineens ook aansluiten bij een Laka-groep. Hoe meer luisteraars in Europa hoe meer optredens. Enzovoort. Omdat ze het verdienen? Enerzijds. Anderzijds lijkt het wel een experiment. (Wie aan het experiment wil deelnemen is welkom!) Marcel zei: "i hope laka will be one of first heroes of social networking...", omdat de jongen niet gemaakt is voor de kookprogramma's waarin de Bosnische televisie hem propt, de Belgische interviews in gebrekkig Engels waarin hij zeven keer dezelfde vraag moet beantwoorden, enz.
Het lijkt wel iets van liefdadigheid te krijgen? Maar misschien is dat niet slecht. Voor 'L'amour à la francaise' en 'Divine' heb ik ooit (en nog) dezelfde Eurosongliefde gekend, maar niet die drang om hen de wereld in te sturen. (Bij 'My star' van Brainstorm was ik nog te jong - en het internet ook.) Maar nu het kán? Om van daar ver weg in een land dat dertien jaar geleden nog volop in oorlog zat - en waar men het tegenwoordig nog steeds vrij druk lijkt te hebben met het (her)bepalen landsgrenzen - de wereld te veroveren is misschien niet zo evident. Laat ons het lot een handje helpen?
Ljubavi
*
Maar het leven bestaat natuurlijk niet uit muziek alleen. Intussen heb ik ook:
* Lisa en Bart zien optreden bij de vieze gasten, en rode wijn (!) gedronken.
* een nieuwe computer (want Nestor was mijn thesis beu). Haar naam is Ide.
* Kommil Foo (naakt) gezien.
* N3k's all time favourite film eindelijke gezien en sosissen gegeten.
* De Barbieprijs van Sylvie opgegeten met Jochen en pepersteacks. En gewonnen!
* Gepicknickt in het Zuidpark en zeven sporten gecombineerd vooraleer we op mijn kot pannekoeken bakten.
* Op twee dagen een grote dosis Nelle-tijd ingehaald.
* Nonkel Herman mijn meme haar huis zien verven in 2 dezelfde tinten van verschillend groen.
* Nog steeds geen stageverslag.
Maar vooral: een Roemeniëplan!
*
30 mei 2008
Thomas heeft een webcamera gekocht, hoera! Maar lang hebben we niet gepraat, want
Thomas zegt: ik moet gaan zitten.
Verder ontdekte ik vandaag M. Ward, Anna Jarvinen, Lykke Li en Brainstorm. <3
31 mei 2008
Kleine vreugdes in tijden van Stageverslag:
Thomas zegt:
Puts puts
Thomas zegt:
Ik puts op mijn tanden
Het terugvinden van oude foto's:
*
1 juni 2008
Dettie: "Thomas is hier HOERA! Jaja! Hij zit hier in de keuken! Ja, jawel, nu al. Nenee hij is hier! Ja, hier!"
Ik was al blij en verward, maar dan bleek dat het om een foto ging, sèg.
Nostalgie: Mijn liefde voor Laka bracht mij bij het 'Bosnia'-lied van The Cranberries, en dat bracht me dan weer bij de Cranberries in het algemeen. (En Flap heeft aardbeien geplukt in de tuin en zei dat ze van Zweden komen!!? Gekkie) En nú moest ik toch even lachen.
...Seems like yesterday we were sixteen
we were the rebels of the rebel scene...
Zestien, Dr. Martens aan mijn voeten en in liefde voor de Cranberries gniffelde ik bij mezelf (en zong luid!) dat ik bij het horen van dit lied ooit met nostalgie zou denken aan alles hoe het was zoals het op dat moment was, want het klopte wel ongeveer met het lied. En ik vroeg mij af aan wélke momenten ik juist zou terugdenken en hoe ik me daar dan zou bij voelen en of de zin:
What I am now's what I was then
I am not more acceptable than then
nog zou kloppen.
Het mopje is ook dat ik het er gisteren nog met Nelle over had, dat alles zo verdomd het zelfde lijkt als toén, maar als je dan in je brieven en boekjes snuffelt merk je zó veel verschillen.. Nelle zei dat dat een goed teken is, want dat dat wil zeggen dat je 'natuurlijk' verouderd bent, zo natuurlijk dat je het zelf niet eens hebt gemerkt.
Ik ben dus normaal. Maar verder wil ik ook even testen waaraan ik dacht. Wie mij kende als zestienjarige mag lachen.
Seems like yesterday we were sixteen. We were the rebels of the rebel scene.
ik denk aan de middagen dat we wegliepen van 't school om onze boterhammen op te eten in 't Koerken of in de
Goudvis die toen nog werd uitgebaat door een man die op de een of andere manier familie van mij was, en waar
alle punkers en 'verzetsmensen' (die protesteerden tegen 't Vlaams Blok enzo) gitaar gingen spelen :D
We wore Doc Martens in the sun, Drinking vintage cider having fun.
haha ik denk er vooral aan dat ik bij deze zin altijd dacht verdomme ik drink geen cider, het klopt niet ^^.
ook moet gezegd dat ik mij stoer voelde omdat ik al snel combats had in plaats van gewone docters.
Kleintjes, dat wel.
It wasn't often, that we'd fight at all.
ik moet denken aan de vrijdagen na 't school in den Ypsilon maar waarom weet ik niet. Maar nee, vechten, dat
deden we niet ;)
We wore Doc Martens in the snow.
ik denk - alweer - aan het groepswerk met Lotje over Filature Du Canal. In voorbereiding/afsluiting/iets van dat
groepswerk kwam Lotje eens naar mijn huis en het had zoo veel gesneeuwd dat we gingen wandelen - met
Asra - en maakten 'zo veel foto's' (voor toen toch) en ik lag in de sneeuw en ik had een rode broek aan en een
lange zwarte jas en mijn haar was echt niet mooi, MAAR ik had combats aan en Lotje dr. Martens.
Paint our toe-nails black and let our hair grow.
ik denk aan onze laatstejaarsreis (OKEE toen waren we 17 al :P) in Spanje op de bus toen ik naar Lotje zat en
mijn nagels (inderdaad) zwart aan het verven was, en Lotje die zei dat het stonk en stonk en dat ik daarmee
moest stoppen want "dat ik tóch veel mooier was zonder". =)
[bö]
[/bö]
What I am now's what I was then. I am not more acceptable than them.
goh ik wéét toch zo niet hoor. iedereen verzacht toch in zijn verzetterigheid? (in mijn geval was het maar best)
maar in het algeméén kan het wel kloppen. in de zin van dat in niet van plan ben iets te vinden omdat dat zo
hoort en algemeen wordt gevonden, en dat ik nog altijd bereid ben om ergens tegen in te gaan als ik het terecht
vind. En andere dingen die ik ook in mijn stageverslag over de Vooruit aan het schrijven ben.
Seems like yesterday we were sixteen. We were the rebels of the rebel scene.
dat ís echt.
But everything changes in time
and the answer is not always there...
The Cranberries, Cordell.
Adolescentiecrisis?
Laat het mij weten!
*
Update: ik dacht, ik neem de proef op de som en ik lees even in mijn boekje wat ik vandaag vijf jaar geleden dacht. Maar Manmanman wat een hoop letters en onzinnige en zinloze informatie! Dat ik daar vroeger 80% van mijn thuisblijvende vrije tijd instak, niet te begrijpen.
Ik had beter al wat stageverslagen of papers voor Ivo geschreven, als ik dat dan toch zo graag deed... :-/
Update 2: Ik ontdek dat The Cranberries beter bij mij passen nú dan toén? Waarom is dat dan zo'n uitgesproken groep voor pubers? Herintroductie van The Cranberries, daar ben ik voor.
En wel om de reden dat ik van een zin in dit lied dacht: van deze zin maak ik mijn msnnick! Maar Dolores bleef maar zingen en ik kon uiteindelijk geen zin meer kiezen..
The world has changed / Or I've changed in a way
I try to remain, / I'm tyring not to go insane / I need your affection all the way...
They say the cream will always rise to the top. They say the good people are always first to drop. What of kurt cobain? Will his prescence still remain? Remember jfk? Ever saintly in a way..
Where are you now? Where are you now? Where are you now?
I say, where are you now?
The Cranberries, I'm still remembering
I would like to state my vision: life was so unfair
We live in our secure surroundings and people die out there
And we all call out in despair / All the love we need isn't there / And we all sing songs our rooms
Sure things would change if we really wanted them to
The Cranberries, Bosnia
At times of war we're all the losers,
There's no victory.
03 juni 2008
Ik moet stoppen met foto's van 't lager te bekijken!
Ik vraag me af wie de nieuwe professor Zweeds wordt? Ik weet wie ik wil dat het wordt.
Ik heb halsoverkop mijn haar geknipt en ik ben er niet verdrietig om.
Ik heb geen shampoo gegeten en dat ben ik ook niet van plan.
